Psalm 90

1. Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie, Ty jesteś schronieniem; byłeś dla nas w pokoleniu za pokoleniem. 2. Zanim góry się narodziły, kiedy ziemia i zamieszkały ląd jeszcze nie istniały, i od wieczności do wieczności Ty jesteś Bogiem. 3. Ty sprowadzasz człowieka do miażdżącego punktu i mówisz: "Powróćcie, synowie ludzcy". 4. Bo gdyby człowiek żył tysiąc lat, byłyby one w Twoich oczach jak minione wczoraj, bo tylko przeminą i będą jak zegarek w nocy. 5. Ty nimi płyniesz; są jak sen podczas snu; rano jak trawa przemijają. 6. Rano rozkwita i się odmładza; wieczorem zostaje odcięta i więdnie. 7. Bo giniemy od Twego gniewu, a od Twego gniewu jesteśmy przerażeni. 8. Położyłeś nasze nieprawości przed Tobą, grzechy naszej młodości przed światłem Twego oblicza. 9. Bo wszystkie nasze dni przeminęły w Twoim gniewie; strawiliśmy nasze lata jak ulotną myśl. 10. Dni naszych lat z ich powodu to siedemdziesiąt lat, a jeśli z siłą – osiemdziesiąt lat; ale ich najdumniejszym sukcesem jest trud i ból, bo szybko się odrywa i odlatujemy. 11. Któż zna potęgę Twego gniewu i Twój gniew stosownie do należnej Ci czci? 12. Aby policzyć nasze dni, poinformuj nas, abyśmy otrzymali serce mądrości. 13. Powróć, Boże [z Twego gniewu]. Jak długo? I bądź pocieszony, [myśląc przychylnie] o Twoich sługach. 14. Nasyć nas rano Twoją miłosierną dobrocią, a będziemy śpiewać i radować się przez wszystkie nasze dni. 15. Spraw, abyśmy się radowali według dni, w których nas trapiłeś, lat, w których widzieliśmy zło. 16. Niech Twoje dzieła ukażą się Twoim sługom, a Twój majestat ich synom. 17. I niech spłynie na nas łaska Boga, Pana naszego, a dzieło rąk naszych niech nam się stanie (bez nieszczęścia dla nas), a dzieło rąk naszych niech nam się stanie.